Tek çekirdekli bir HV kablo devresinin kompakt geometriye ihtiyacı olduğunda Trefoil genellikle daha güçlü bir başlangıç noktasıdır, daha düşük dış manyetik alan, ve dengeli faz aralığı. Rota genişliği kasıtlı aralıklara izin verdiğinde düz oluşum çekici hale gelir, ısı dağıtımı veya erişim, ayırmadan elde edilen faydalar, veya sivil düzenleme yoncayı barındıramaz. Her iki düzenlemenin de evrensel bir hacim avantajı yoktur.
Doğru karar, gerçek kabloyu içeren bir hesaplama modeli gerektirir, faz sırası, aralık, kurulum ortamı, bitişik devreler, metalik kılıf tasarımı, yapıştırma yöntemi, yük döngüsü, kısa devre görevi, ve mekanik kısıtlama. Sahadaki oluşumu değiştirmek modeli değiştirir; zararsız bir çizim ayarı değildir.
Geometriyle başlayın, katalog derecelendirmesi değil.
Üç fazlı bir devre, faz olarak ayrılmış akımları taşır. Manyetik alanları birbirleriyle etkileşime giriyor, her kablonun metalik kılıfıyla, ve yakındaki iletken yapılarla. Trefoil üç kablo merkezini kompakt bir üçgenin köşelerine yerleştirir. Düz formasyon onları tek bir çizgiye yerleştirir, dokunarak veya tanımlı merkez aralığında.
Bu geometri birçok bağlantılı hesaplamaya girer. Karşılıklı endüktansı ve kılıfın neden olduğu voltajı değiştirir. Katı bağlanma altında dolaşımdaki kayıpları değiştirir. Fazlar ve çevredeki ortam arasındaki ısı akışını değiştirir. Aynı zamanda kısa devre kuvvetlerini de değiştirir, kilit yükleme, rota genişliği, manyetik alan dağılımı, ve kurulum için erişim.
IEC 60287-1-1 kararlı durum akım değeri denklemleri ve kayıp hesaplamaları sağlar, IEC iken 60287-2-1 termal direnci ele alır. Her ikisi de inşaat ve kurulum girdileri gerektirir. Bu girdiler olmadan "yonca" veya "düz"e kalıcı bir derecelendirme vermezler.
Trefoil manyetik döngüyü sıkıştırır.
Yonca içinde, düzenleme simetrik kaldığında her faz diğer ikisiyle aynı geometrik ilişkiye sahiptir. Kompakt aralık genellikle grup dışındaki üç fazlı manyetik alanların iptalini iyileştirir. Ayrıca daha geniş aralıklı düz düzenlemeyle karşılaştırıldığında indüklenen kılıf voltajını da azaltabilir., nihai sonuç hala kablo yapısına bağlı olsa da, akım, sıklık, bölüm uzunluğu, bağlama, ve yakındaki metalik yollar.
Kompakt grup daha az rota genişliği kullanır. Bu tünellerde yardımcı olabilir, miller, köprü yapıları, dar hendekler, ve destek sistemleri. Test edilen sınırlama tasarımı ve hata hesaplaması bu düzenlemeyi desteklediğinde, Trefoil kilitler üç fazın tümünü tek bir grup olarak sınırlayabilir.
Aynı kompaktlık karşılıklı ısıtmayı artırabilir. Temas eden kablolar daha az açıkta kalan yüzeye sahiptir ve ısı kaynaklarını birbirine yakın yerleştirir. Havada, aralıklı düz bir düzenleme ısıyı daha etkili bir şekilde dağıtabilir. Toprakta veya kanallarda, sonuç mezar geometrisine bağlıdır, toprak veya dolgu, kanal termal direnci, derinlik, devre gruplaması, ve kılıf kayıpları. Bu nedenle Trefoil'in hesaplamanın tamamını kazanması gerekiyor, sadece manyetik karşılaştırma değil.
Düz formasyon simetriyi ayırmaya tercih eder.
Düz formasyon tek damarlı kablolar arasında daha fazla boşluk yaratabilir. Daha fazla aralık, karşılıklı ısınmayı azaltabilir ve her fazın etrafındaki erişimi iyileştirebilir. Ayrı tek yönlü kanallara sığabilir, yatay raflar, veya dikey açıklığın üçgen bir grubu sınırladığı hendekler.
Elektromanyetik geometri daha az simetriktir. Merkez faz her iki dış fazdan eşit uzaklıkta bulunur, her dış aşama grup genelinde farklı bir ilişki görürken. Kılıf kaynaklı gerilimler, dolaşan akımlar, faz empedansı, ve manyetik alan bu nedenle konuma göre farklılık gösterebilir. Hesaplama, grubu tek bir ortalama mesafeyle değiştirmek yerine gerçek faz sırasını ve aralığını korumalıdır..
Daha geniş aralık aynı zamanda güzergah genişliğini de artırır ve kısa devre sırasında fazlar arasındaki elektromanyetik kuvvetleri artırabilir. Destekler ve takozlar formasyona ve hesaplanan kuvvetlere uygun olmalıdır. Yoncada test edilen bir kilit otomatik olarak düz bir düzenlemeyi destekleyemez, ve düz bir sınırlama testi yonca performansını belirleyemez.
Karşılaştırma kurulum bölgesine göre değişir.
| Rota durumu | Trefoil ne zaman yardım etme eğilimindedir? | Flat ne zaman yardımcı olur? | Karar veren hesaplama |
|---|---|---|---|
| Dar hendek veya tünel. | Rota genişliği ve harici manyetik alan kısıtlayıcıdır. | Destek erişimi veya havalandırma ihtiyacının ayrılması ve genişliği mevcuttur. | Termal derecelendirme, manyetik alan, destek kuvvetleri, bakım izni. |
| Doğrudan gömme. | Kompakt kazı ve simetrik faz geometrisi değerlidir. | Tanımlı aralık, doğrulanmış toprak ve dolgu modeli altında karşılıklı ısınmayı azaltır. | IEC 60287 gerçek derinlikle derecelendirme, aralık, toprak, kurutma, kayıplar, ve gruplandırma. |
| Ayrı kanallar. | Kanal bankası üçgen geometriyi ve çekme erişimini koruyabilir. | Yatay bir sıra zaten ayrı faz kanallarını sabitliyor. | Kanal termal direnci, aralık, doldurmak, çekme rotası, yedek kanallar, bitişik devreler. |
| Raflarda havada. | Kompakt kısıtlama ve saha kontrolü hakimdir. | Hava sirkülasyonu ve faz erişimi aralıktan faydalanır. | Hava derecesi, güneş veya tünel ortamı, destek tasarımı, fay kuvvetleri, alan sınırları. |
| Paralel devreler. | Her devre kompakt kalır ve devre ayrımı kontrol edilir. | Modellenmiş bir faz sırası manyetik dengeyi iyileştirir veya mevcut raf genişliğini kullanır. | Tüm faz pozisyonları, yük paylaşımı, karşılıklı ısıtma, indüklenen gerilimler, EMF, bağlama. |
| Formasyon geçişi. | Rota, yerel bir kısıtlamanın ardından kompakt geometriye geri döner. | Geçiş veya ekipman arayüzü yatay ayırma gerektirir. | Yerel derecelendirme, kılıf voltajı, transpozisyon veya bağlanma çalışması, kuvvetler, geçiş desteği. |
CIGRE'nin bağımsız hesaplama örnekleri arasında doğrudan gömmede yonca ve düz devreler yer alır, özel dolgu, kanallar, çukurlar, serbest hava, ve deniz yatağı koşulları. Ayrıca farklı bağlama düzenlemelerini de kapsarlar. The bağımsız hesaplama örnekleri yazılım doğrulamasının neden bir formasyon etiketi yerine tam bir konfigürasyona ihtiyaç duyduğunu göstermek.
Bağlama, görünen termal sonucu tersine çevirebilir.
Metalik kılıf iletken akımının neden olduğu voltajı görür. Büyüklük ve faz kısmen kablo aralığına ve göreceli konuma bağlıdır. Bağlama sistemi, indüklenen gerilimlerin sabit kılıf gerilimi olarak kalıp kalmayacağına karar verir., dolaşan akımı sürmek, veya çapraz bağlı bölümler arasında iptal edin.
Her iki uçta sağlam bağlanma ile, kılıf dolaşım akımı ısı ekleyebilir ve akım derecesini azaltabilir. Trefoil’in kompaktı, simetrik geometri, daha geniş bir düz grupla karşılaştırıldığında genellikle bu etkiyi sınırlar, ancak gerçek kayıpların hesaplanması gerekiyor. Tek noktalı bağlama ile, Ana bölümde dolaşım akımı önlenir, ayakta duran kılıf voltajı ve geçici koruma kontrol gerektirirken. Çapraz bağlanma, dengeli küçük bölümlerde net indüklenen voltajı azaltabilir, ancak eşit olmayan uzunluklar veya diziliş değişiklikleri iptali zayıflatabilir.
Bu nedenle formasyon ve bağlanma ayrı ayrı koordine edilmemiş çizimlerde görünemez. Yoncadan düzlüğe geçiş rotası karşılıklı ilişkileri değiştirir. Bir bağlantı veya bağlantı kutusunun taşınması kesit uzunluklarını değiştirir. Faz sırasının ters çevrilmesi indüklenen voltaj dengesini değiştirir. Her revizyon kılıf çalışmasına ve derecelendirme modeline dönmelidir.
Kurulum hesaplanan koordinatları yeniden oluşturmalıdır.
Varsayan bir termal model 300 mm kablo merkezleri düzensiz aralıklarla kurulan bir rotayı tanımlamaz. Sürekli yoncayı varsayan bir kılıf modeli, uzun düz geçişleri tanımlamaz. İnşaat çizimleri kablo merkezi koordinatlarını tanımlamalıdır, izin verilen toleranslar, faz sırası, destekler, Kramponlar, geçişler, ve her oluşum geçişi.
Doğrudan gömmek için, Dolgu düzenlemeyi gizlemeden önce ara parçalar veya kurulum kontrolleri gerekebilir. Kanal bankası çizimleri, kanal koordinatları aracılığıyla geometriyi sabitler, ama kanal hareketi, tıkanıklık, ve çekme sırası hala kontrole ihtiyaç duyuyor. Tünellerde ve şaftlarda, destek aralığı, kilit yönelimi, korozyon, kablo hareketi, ve hata sınırlaması görünür tasarım öğeleri haline gelir.
Tek damarlı AC kablolar ferromanyetik malzemelerin etrafında da dikkat gerektirir. Bir fazın etrafındaki kapalı bir manyetik döngü, indüklenen akımı ve ısınmayı geliştirebilir. Destek ve nüfuz tasarımında, uygun manyetik olmayan düzenlemeler veya tüm faz iletkenlerini aynı manyetik sınır içinde kapsayan doğrulanmış bir konfigürasyon kullanılmalıdır..
CİĞRE TB 889 inşaat inşaatını derecelendirmelerle birleştirir, kılıf yapıştırma, elektromanyetik alanlar, çekme, termomekanik davranış, ve klişe. Bu entegre görünüm geçişlerde önemlidir. Bir kablo grubu kanallardan tünel rafına geçebilir, Yoncadan sonlara yakın düzlüğe, veya kısıtlı bir geçiş yoluyla. Her geçişin koordineli bir elektriğe ihtiyacı vardır., termal, ve mekanik kontrol.
Bir rota örneği, bir kuralın neden başarısız olduğunu gösteriyor.
Ayrı yatay kanallarda başlayan bir HV devresini düşünün, havalandırmalı bir tünele girer, ve üç dış mekan sonlandırmasına kadar yükselir. Düz formasyon kanal bankası aracılığıyla sabitlenebilir. Tünelde, her iki formasyon da işe yarayabilir. Sonlandırmaların yakınında, faz aralığı ekipman geometrisini takip eder.
Tüm rota için yonca seçmek imkansızdır çünkü kanallar ve sonlandırmalar düz kesitler gerektirir. Her yerde düz seçimi tünel genişliğini boşa çıkarabilir veya dış alanı artırabilir. Mühendislik görevi her bölgeyi modellemektir, geçişleri tanımlayın, ve bir bağlantı tasarımının tüm devre boyunca kabul edilebilir kalıp kalmadığını test edin.
Bu örnek için herhangi bir kapasite icat edilmemiştir çünkü cevap kablo kayıplarına bağlıdır, iletken boyutu, kılıf tasarımı, ortam koşulları, kanal ve toprak verileri, havalandırma, aralık, bölüm uzunlukları, ve yük görevi. Örnek bunun yerine doğru sırayı tanımlar: rota geometrisini kilitle, kayıpları ve ısı akışını hesaplamak, koordinat bağı, EMF'yi ve arıza sınırlamasını doğrulayın, daha sonra kurulum çizimlerini dondurun.
Verilen çizim üçten fazla daire taşımalıdır.
Yararlı bir formasyon çizimi faz tanımlamasını kaydeder, kablo dış çapı ve toleransı, merkez aralığı, yönlendirme, yol zincirleme, kurulum ortamı, bitişik devreler, destek veya ara parça ayrıntıları, kilit tipi, geçiş geometrisi, yapıştırma bölümü, bağlantı kutusu ilişkisi, ve çizim revizyonu. Derecelendirmeye referans vermelidir, kılıf, EMF, kısa devre kuvveti, ve bu koordinatları kullanan termomekanik çalışmalar.
XWA 64/110(123) kV kablo aralığı Ve 76/132(145) kV kablo aralığı gerilime özgü yapı bağlamı sağlayın. İlgili XWA makalesi yeraltı güzergahı kısıtlamaları daha geniş termal ve sivil modeli açıklar. Hiçbiri evrensel bir formasyon sağlamaz; onaylı rota koordinatları ve sistem çalışmaları bunu sağlamalıdır.
Tasarım hizalaması için, XWA kablo yapısını gerektirir, yük ve arıza görevi, rota bölümleri, oluşumu ve aralık, toprak veya ortam girdileri, kanal veya destek çizimleri, paralel devre faz sırası, metalik kılıflı yapı, bağlama şeması, manyetik alan sınırları, ve kısıtlama esası. Bu girdiler, derecelendirme hesaplamasından üretim ve kuruluma kadar tek bir oluşum kararının tutarlı kalmasını sağlar.